CZAS Zabijamy czas, a czas zabija nas W�r�d ognisk dymu, widz� dawnych nas Opowiadam, jak tu kiedy� by�o I t�umacz�, co si� wydarzy�o Co si� sta�o, �e nas ju� tu nie ma Ale to ju� przecie� inny temat Zabijamy czas, a czas zabija w nas Najlepsze cechy �ycia, dawnych nas Ducha w�dr�wek bez grosza przy duszy Pogody ducha, nawet gdy suszy Bycia dla innych, o sobie mniejsza Odmiennie ca�kiem i nie dzisiejsza Wschodz�ce S�o�ce, nad Solin� Rozja�nia wszelki mrok Drzewa pokrywa, z�ot� nici� Jesienne barwy przybiera stok Zabijamy czas, a czas uczy nas Jak odzyska� wszystko to co by�o w nas �lady ognisk ju� dawno zgas�y Zosta�y s�owa � ciche, niejasne I tylko echo po tamtych dniach Mi�dzy drzewami jeszcze trwa Wschodz�ce S�o�ce, nad Solin� Rozja�nia wszelki mrok Drzewa pokrywa, z�ot� nici� Jesienne barwy przybiera stok Zabijamy czas, a czas zmienia nas Ju� nie ten �miech i nie ten blask �cie�ki znajome zaros�y ju� Nas nie pami�ta ju� nawet kurz Lecz gdy oczy zamykam na chwil� Dr�g rozpoznaj� ka�d� mil� Zabijamy czas, a czas leczy nas Cho� czasem blizny zostawia w nas Uczy pokory, uczy te� ciszy Tego, co w sercu najlepiej s�yszy I cho� zgubili�my wsp�lny szlak To co� zosta�o � nie znik�o w nas Wschodz�ce S�o�ce, nad Solin� Rozja�nia wszelki mrok Drzewa pokrywa, z�ot� nici� Jesienne barwy przybiera stok Zabijamy czas, a czas ��czy nas W tych wspomnieniach, co �yj� w nas Bo nawet je�li wszystko przeminie To tamten czas wci�� w nas p�ynie Jak ciep�y ogie� sprzed tylu lat Co mimo czasu wci�� daje nam �ar Ksi�yc zachodz�c nad dolin� Zabiera z sob� wszelkie z�o Ciemno��, obawy, wszelki strach Od teraz rado�� b�dzie stanowi� t�o